Makabuluhang Araw...ö

Minsan lang mangyari na magkasama sama kami lahat... pag may okasyon na lang o pag may dumating galing sa tate... ang lungkot pero ganun nag nangyayari... kahit ako na narito lang sa Manila, bihira ako umuwi... pag sobarang pagod ko, mas gugustuhin ko pa magpahinga na lang sa apartment(pad naming magkakaklase nung college)... gigising kung anong oras ko man gustuhin... ndi tulad pag nasa bahay ako, kailangan mo gumising para mag ayos sa bahay o kaya naman makihalubilo sa mga kapatid at magulang ko... pero kadalasan, nakakulong lang ako sa kwarto ko... nanonood ng tv o nakikinig ng music at kung minsan tulog... ayoko kc ng magulo or maingay... sino ba naman gugustuhin na magulo ung paligid mo, wala db!
ang paglagi ko sa bahay nitong nakaraang araw, parang kakaiba... dati pag dumating ako, diretso lang ako sa kwarto... nakipagkwentuhan pa ako sa pinsan ko... nakipagkulitan sa mga pamangkin ko... ndi ko gawain to... ano meron? bakit ganun? nasabik lang ba ko sa pag uwi ko? sigura nga... Ü

2 Comments:
magandang bagay 'yan.
sabi nila ganyan daw talaga kapag tumatanda na. ehehehe... joke.
sabi nga nila, sa bandang huli, walang iba kung hindi ang pamilya pa rin ang babagsakan mo.
ang ganda ng picture nyo!
sino tumatanda???
Post a Comment
<< Home